Blog
 

Wandelen met Michiel - Naardermeer

Wandelen met Michiel - Naardermeer

 

Zomerse high tea met landgoed-allure

Fietstocht Weesp-Naardermeer-Buitenplaatsen-Hilversum

Vanuit station Weesp, langs de pittoreske oer-Hollandse haven, fiets ik het vestingstadje uit, de ook al oer-Hollandse polder in. Je kunt er de ‘fietssnelweg’ op richting Almere. Ik buig af, de weidse weilanden in met in de ene verte de autobaan en in de andere verte de spoorlijn. Geel bloeiende schermen van mosterd in de berm, of is het verwilderd koolzaad? ‘De zwelvers vleegt lèèg’, zou mijn oma hebben gezegd: de zwaluwen vliegen laag, wat op de komst van regen duidt. Volgens mij vergissen ze zich. Weliswaar is het een driekwart bewolkte dag tot nu toe, maar de wolken zijn licht, af en toe grijpt de zon zijn kans.

 

Het is te merken dat in grote delen van Nederland de zomervakantie is begonnen: regelmatige wandelaars en fietsers. In de wind. Af en toe een portie koeien.

 

Rijstepapbloem

Een bord van Natuurmonumenten kondigt het Naardermeer aan, icoon van de natuurbescherming als eerste natuurreservaat van Nederland, in 1906. Het meer moet daar in de verte ergens liggen, achter die bosjes. Ik was van plan hier richting meer te lopen, maar dat mag hier niet en ik fiets verder, langs de noordkant. Het geraas van de autobaan A1 komt steeds naderbij. Bosjes houden de autobaan uit het zicht. In de berm stroken met wit bloeiend duizendblad: ‘rijstepapbloem’, vanwege de gelijkenis van de bloemscherm met een bordje rijstepap. Ik pluk wat bosjes, vooral ook vanwege de bladeren, waar echt lekkere thee van te zetten is.

 

Op de plek waar het fietspad bijna de autobaan raakt, mag je wel het natuurgebied in, richting meer. Een klein stukje lopen het bos in; er is niemand. De kamperfoelie bloeit. De braamstruiken ook, en ze zitten tegelijkertijd al vol met vruchtjes, nog groen en klein. Blauwe libellen helikopteren tussen het gras. De eikenbomen hebben rood-oranje-verlichting aan de randen van hun kroon: Sint-Jansloten, oftewel jonge boomtakjes die nog even een midzomergroeispurt maken.

 

Pal naast het pad staat een dikke eik met lange, lage dikke takken beschermend over het pad gebogen. Langs deze boom moet Jac. P. Tijsse een eeuw geleden zélf nog hebben gelopen, misschien wel met een Amsterdamse schoolklas. Ik kruip door de bosjes om zicht op het meer te kunnen hebben. Rimpelloos en rustig ligt het daar uitgestrekt.

 

De geur van hoogzomer

Terug op het fietspad. Een vlot jongbejaard stel heeft de fiets neergezet om te snoepen van een rijtje krentenbomen. Zijn die al rijp? Even verderop tussen fietspad en autobaan ligt Dierencrematorium Naarden, tevens Dierenpension Naarden. De combinatie van die twee roept bij mij de vraag op of ze ook iets er tussenin hebben, van pension naar crematorium: een dierenhospice. Maar dat zegt het bord niet. Verder fietsend word ik plotseling vanuit de lucht aangeraakt door een zweem: wat ruik ik? De linde bloeit! Dat had ik al gehoopt. Die geur, die onmiskenbare geur van de hoogzomer, bedwelmend, verzadigd zoet. Ik draai me op de fiets om en zie de linde staan, onbereikbaar op het erf naast het dierenpension. Straks als ik in de buurt van de buitenplaatsen kom, hoop ik meer bloeiende lindes tegen te komen. Het zal toch wel, deze chique boom hoort immers bij landgoederen, het is niet voor niks dat we met kroningsdag weer massaal ‘koningslinden’ hebben geplant en geen koningswilgen of zo.

 

....en van pas gemaaid gras

In de verte de kerktoren van Naarden. De geur van pas gemaaid gras. De laatste vlierbloesemschermen aan de struiken. Een oprijlaan loopt vanaf het fietspad naar Gasterij Stadzigt. Hier runt Natuurmonumenten in een houten nieuwbouw een restaurant met winkel en vergadercentrum. De koffiedrinkers vinden het blijkbaar buiten te fris, maar zodra ik me met appeltaart aan het terras zet, breekt de zon door. Landerig uitzicht over ruig grasland, wat watertjes, een bosje aan de einder waarachter ik het Naardermeer vermoed. Een jochie van een jaar of twee balanceert aan de hand van opa op een bankje aan het water. Daar gaat een vlinder vanuit de graslanden over het terras: een kleine vos?

De winkel naast het restaurant verkoopt allerlei biologische producten, waaronder veel meel: voor de madeleinecakejes van straks. De groenten komen van de daarnaast gelegen moestuin.

 

De tuin oogt pas aangelegd, maar levert nu al overdadig. De tuinbonen moeten nodig geplukt. Kapucijners en doperwten zijn bijna klaar. In een toren van autobanden worden aardappels gekweekt. Gele bieten, knalroze papavers, geurig bonenkruid.

 

Terug op het fietspad gaat de route een stukje door Naarden-Bussum en dan weer langs het Naardermeer. Hier is het rustieker dan op het eerste deel. Het fietspad gaat door een corridor van wuivend riet. Witte boerderijtjes in het lover met een walnotenboom: nu is het de tijd groene walnoten te plukken. Mijn handen zijn nog zwart van het plukken, twee dagen geleden. De gekraakte walnoten staan in een wijn-jenever-mengsel voor de portachtige vin de noix, waar we thuis de winter mee doorkomen. Daar weer een lindeboom, opnieuw onbereikbaar. Bij een van de boerderijen staat op de oprit een kruiwagen met daarop zelfgemaakte producten te koop: jam, ingemaakte courgettes en vlierbloesemsiroop, 'bij warm weer lekker tegen de dorst’.

 

Het fietspad buigt van het Naardermeer af, een bruggetje over. ‘Bukken!’ roept opa tegen zijn kleinkinderen als zijn bootje onder de brug doorvaart. Het is blijkbaar opadag vandaag.

 

De route gaat langs een groene zone met bloeiende tamme kastanjes, dan een stuk mooi bos: ik ben aangekomen in de landgoederenzone tussen de Ankeveens plassen, ’s-Graveland en Hilversum. Hier ergens hoop ik mijn plukbare linde te ontmoeten.

Tussen het Ankeveensepad en de bosrand ligt een groot moestuincomplex waar mensen op hun plotjes schoffelen, plukken en zitten. Zelfs door Jaguarrijders wordt hier gevolkstuiniert, aan de geparkeerde auto’s te zien. Het fietspad gaat tussen weiden met landgoedallure dankzij de groepjes majestueuze bomen. Dan weer heel dichtbij de overweldigende lindebloesemgeur. Misschien is het hier raak? Maar er staat een bordje ‘verboden toegang’ voor het weiland richting linde.

 

Lusthof

Nog een stukje verder uiteindelijk dan toch: een plukbare linde, bij het ingangspad naar biologische tuinderij de Sperwerhof. Eerst maar eens kijken wat die te bieden heeft. Het blijkt een ommuurde lusthof met een winkeltje, een theetuin en tuinderij: pluksla, rucola, snijbonen, sperziebonen, kersen, kolen, kruidenplanten en in een flinke kas tomaten en - dat zie je niet zo vaak - artisjokken: een mooi gezicht, dit familielid van de distel, met soms wel twee meter hoge stelen waarop kronen van bloemen.

 

In het winkeltje koop ik de honing voor de thee die ik nú ga plukken. Buiten de poort van de Sperwershof klinkt vanuit de torenhoge kroon van de linde gezoem van honderdduizend bijen en hommels. Waarom is dat gezoem poëtisch, vertederend zelfs, mysterieus en dat van een snelweg vervelend, vraag ik me af. Dit gezoem zou ook de TT-Assen in de verte kunnen zijn, of niet? Het gezoem zwelt aan met elke nieuwe zonnestraal die door de wolken heen breekt. Vogelgekwetter. Een kwaak van een kikker uit de sloot langs de linde. Ergens loeit een koe. Wat een landelijkheid zo op fietsafstand van de Randstedelijke drukte.

Met een linnen tasje volgeplukt met lindebloesem fiets ik richting Hilversum langs chique landgoederen, puissante villa’s, lommerrijke residences en het Avro-NCRV-KRO-gebouw. Telkens weer die lindegeur in zwemen, hoog vanuit de kronen, meestal onbereikbaar voor ons gewone zielen: massaconsumptie voor de bijen. Rechts gaat een straat die Lindenheuvel heet. En daarna komt de afslag naar de Van der Lindelaan. In het centrum van Hilversum aangekomen, waar ik citroen voor de madeleines koop, blijken jonge lindes te zijn aangeplant. Jongedames. En ik denk aan Achterberg:

‘Ik heb de linde heilig doen verklaren’, die ik gedurig voor een vrouw aanzie. Ver genoeg weg wordt het verschil nihil; de stam, het lichaam, klederen de blaren en goud haar bloesem bovendien.’

 
11 juli 2013
vorige blog: wandelen-met-michiel-tiengemeten
volgende blog: wandelen-met-michiel-leudal
 

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs
Ik wil graag via e-mail op de hoogte gehouden worden wanneer er een nieuw blog geschreven is.
Naam:
Email address:
E-mailadres: