Blog
 

Wandelen met Michiel - Leudal

Wandelen met Michiel - Leudal

 

Nazomerparadijs in het Leudal

De ochtend begon in mist gehuld. Inmiddels is het de zon gelukt de laag bij de grondse wolken op te lossen en scheert het licht vanaf nazomerhoogte over het midden-Limburgse Leudal, een paar kilometer buiten het plaatsje Haelen.

Vriendelijke vrijwillige dames leggen in het witgepleisterde informatiecentrum Leudal uit waar en hoe er allemaal gelopen kan worden. Ik ga een rondje wandelen, eerst langs de noordelijk van de Leubeek gelegen Zelsterbeek. Vanaf de parkeerplaats loopt een holle weg door golvend bos. Het is windstil, droog en nazomerwarm. Het bos ligt er armetierig bij hier. Bramenstruiken dragen geen of uitgemergelde braampjes, de lijsterbes slechts een enkele tros, de bosbesstruiken zijn leeg. De berken lijken dorst te hebben, hebben al wat gele blaadjes en de varens hebben bruine randen. Om de mineure stemming nog wat te benadrukken heeft een mug me te pakken: de hele wandeling blijf ik jeuk houden bovenaan mijn linker kuit. Ergens kraait een haan.

 

Meanderende beek

Via een glittering door het omringende groen, valt af en toe de de kronkelende Zelsterbeek te zien.

Daar de eerste braampjes. Zuur. Ik heb de afgelopen weken al wel zoete gegeten: die kregen veel meer zon dan hier. Af en toe klettert er een eikel rakelings langs me heen. De beek meandert. Écht meanderen: flink kronkelen met lussen en halen. Zonlicht door het bladerdak valt tot op de zanderige bodem van de kraakheldere beek.

 

Niet de pit

De route klimt omhoog. Op een gegeven moment loopt dan links ver onder het pad, wel tien meter lager, de beek. On-Hollandse hoogten hier. Dat water met die steile wanden is ideaal voor ijsvogeltjes. Ze schijnen voor te komen hier, maar ze laten zich niet zien. Rechts is na de bosrand een open plek met aanplant van jonge dennenbomen. Open plekken in het bos oefenen grote aantrekkingskracht uit, om de een of andere reden. Nu zeker, vanwege het nazomerlicht. Dat is mild, evenals de warmte: het beste licht dat je kunt hebben.

 

In de bosrand groeien vogelkersstruiken, de bessen donker te lonken. Lekker. Zoet met een beetje bitter, dat geeft karakter. Er is al uitgebreid van de bessen gegeten: mensen of vogels? Ik denk die laatsten, want veel mensen menen dat de vogelkers giftig is. Dat is niet zo, je moet alleen de pit niet kapot kauwen en dan doorslikken: daarin zit giftig blauwzuur.

 

Even verderop een nieuwe open plek, nu met hoge ingezaaide bloeiende bloemen, waaronder het paars en rose van de cosmea. Voor de bijen en vlinders? In ieder geval voor het menselijke oog. Naast de bloemen liggen bedden doorgeschoten asperges met hun bossen van groen kroeshaar. Wonderlijk plek hier zo: bos-asperges.

 

Heksengrond

Het pad gaat langs de Graoveberg, een gekke zes meter hoge heuvel pal aan de beek. Volgens het uitlegbord aan de voet, ligt hier een gravin (‘graovin’) begraven, die voor heks werd aangezien. Om te voorkomen dat haar geest ooit uit haar graf zou oprijzen, werd er een flinke heuvel bovenop geschept door de boeren uit de streek. Bovenop hoor je de beek klateren. Er groeien wat bramenstruikjes met een paar lekkere, maar verder vooral zure, onrijpe of verschrompelde braampjes. Allicht, met de wortels in heksengrond.

 

Weer verder langs het pad staan wat aangevreten rode russula’s: het paddenstoelenseizoen begint een beetje op gang te komen. Russula’s, met hun in het midden zo kenmerkend ingedeukte hoeden, zijn te eten. Vooral de regenboogrussula, van grijs tot bruin en paars. Maar met een rode heb je een redelijke kans van doen te hebben met een braakrussula, waarvan de naam al voldoende zegt. De slakken of wat voor beesten dan ook, die van de paddenstoelen hebben gegeten, hebben blijkbaar geen last van braken.

 

Het pad kronkelt verder, parallel aan de beek. In een bocht is de beek zo breed en paradijselijk, met die overhangende bomen, dat het, samen met de zwoele temperatuur, uitnodigt om te zwemmen. Zou dag eigenlijk mogen? Verre stemmen uit het bos weerhouden me er van mijn kleren uit te trekken.

Even verderop is een sparrenboom omgevallen: die lijkt wel omgeknaagd door een bever, zoals je dat uit de Donald Duck kent, met van die spitse punten aan de geknaagde uiteinden. Een grap? Er komen hier toch geen bevers voor....? Later begrijp ik uit een folder dat hier wel degelijk opnieuw bevers leven: cool!

 

Zoet en sappig

De beek kronkelt nu zo, dat ik in de war raak over zijn loop: door de bosjes heb je soms niet en soms wel zicht op de beek. Blijkt die ineens aan je rechterhand te lopen, terwijl je dacht dat-tie links liep, hoe kan dat nou? Ik hou het er maar op dat ik inmiddels niet meer langs de Zelsterbeek, maar langs de zuidelijk daarvan gelegen Leubeek loop. Dat blijkt een eind verderop te kloppen. Daar draait sinds vele eeuwen de Leumolen oftewel Sint Ursula molen, dankzij de waterkracht van de Leubeek, op een idyllische plek. Het geklater van het water, het omringende bos, de met klimop begroeide molen zelf, de hoogstamfruitgaard tegenover het zandpad van de molen, de appels bijna goed, de pruimen helemaal, zoet en sappig.

 

Buiten draait het levensgrote zwarte waterrad. Binnen in de molen draait, tikt en zoeft het van de molensteen en bijbehorende raderen en mechanieken. De boswachter geeft uitleg aan een paar fietsers. Vandaag wordt er maïs gemalen, soms andere granen of lijnzaad, waarvan de olie hier te koop is.

Eentje in de mond.....

Net voorbij de watermolen staat een walnotenboom, vol met eier-grote groene noten, die verwachtingsvol hangen te rijpen. En al snel weer aan het pad staan heel wat bramenstruiken. Nu wél met rijpe bramen. Plukken maar. Eéntje in de mond, ééntje in het bakje. Een heel eind verderop op de route, vind ik hele rijen bramen, midden in een ruig weiland. Ruim voldoende voor de koude bramensoep die aan het eind van de dag, ondanks de muggenbeet, het nazomergevoel compleet maakt.

 
30 augustus 2013
vorige blog: wandelen-met-michiel-naardermeer
volgende blog: wandelen-met-michiel-zaterdagse-parken-in-arnhem-en-elst
 

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs
Ik wil graag via e-mail op de hoogte gehouden worden wanneer er een nieuw blog geschreven is.
Naam:
Email address:
E-mailadres: